Δύο Εξελικτικές Γενεαλογίες που Διαμορφώνουν τη Συμπεριφορά του Οπωρώνα
Τα σύγχρονα καλλιεργούμενα μάνγκο (Mangifera indica) προέρχονται από δύο κύρια κέντρα εξημέρωσης, και η κατανόηση του σημείου όπου βρίσκεται το επιλεγμένο εμβόλιό σας ανάμεσά τους εξηγεί πώς συμπεριφέρεται όταν η βροχή πέφτει στις ανοιχτές ταξιανθίες ή όταν οι χειμωνιάτικες νύχτες παραμένουν ζεστές.
Η Ινδική (Υποτροπική) Ομάδα: Χαρακτηρίζεται από μονοεμβρυονικούς σπόρους (ένα μόνο ζυγωτικό έμβρυο ανά σπόρο, που δεν αναπαράγει την ποικιλία από σπόρο), έντονο κόκκινο ή βαθύ κόκκινο χρωματισμό της φλούδας από ανθοκυανίνες, παχύ ωοειδές σχήμα καρπού και σύνθετα ρητινώδη-αρωματικά τερπένια. Κλασικές ινδικές ποικιλίες όπως οι 'Alphonso', 'Kesar', 'Dasheri' και 'Langra', καθώς και το ιστορικό κύμα κληρονομικών ποικιλιών της Φλόριντα ('Haden', 'Kent', 'Keitt', 'Palmer' και 'Tommy Atkins') που αναπτύχθηκαν γύρω από το Μαϊάμι και το Homestead μετά την εισαγωγή της 'Mulgoba' το 1889, ευδοκιμούν εκεί όπου ένας διακριτός δροσερός ξηρός χειμώνας προκαλεί την άνθιση και μια ξηρή άνοιξη προστατεύει τους αναπτυσσόμενους καρπούς.
Η Ινδοκινεζική / Νοτιοανατολικοασιατική (Τροπική) Ομάδα: Χαρακτηρίζεται από πολυεμβρυονικούς σπόρους (πολλαπλά κλωνικά έμβρυα νουκελλικής προέλευσης μαζί με ένα ζυγωτικό έμβρυο), επιμήκη ή νεφροειδή καρπό με κίτρινη ή λαχανοπράσινη φλούδα κατά την ωρίμανση, χαμηλές ίνες και καθαρή γλυκιά-ανθική σάρκα με ελάχιστη ρητίνη τερεβινθίνης. Ποικιλίες όπως οι 'Nam Doc Mai' (Ταϊλάνδη), 'Carabao' / 'Manila' (Φιλιππίνες), 'Ataulfo' / 'Honey' (Μεξικό) και 'Kensington Pride' (Αυστραλία) εξελίχθηκαν υπό μουσωνική υγρασία και γενικά παρουσιάζουν υψηλότερη φυσική αντοχή στο Colletotrichum gloeosporioides στα φύλλα και στις ταξιανθίες.
«Σε παράκτια ή νησιωτικά κλίματα όπου η σχετική υγρασία υπερβαίνει το 80% κατά την άνθιση, η αντικατάσταση μόνο της μισής έκτασης του οπωρώνα σας με πολυεμβρυονικές ή υβριδικές επιλογές χαμηλής ανθράκωσης σταθεροποιεί την ετήσια δέσμευση καρπού χωρίς να διπλασιάζονται οι ψεκασμοί μυκητοκτόνων.»
Κλάσεις Ζωτικότητας Κόμης: Νανώδεις, Ημισυμπαγείς και Πρότυπα Υψηλής Ζωτικότητας
Η ζωτικότητα του δέντρου καθορίζει πόσο χρόνο περνάτε πάνω σε σκάλες με κλαδευτήρια βάσης κάθε καλοκαίρι. Τα σύγχρονα προγράμματα εκτροφής, μεταξύ των οποίων το USDA-ARS Subtropical Horticulture Research Station στο Chapman Field του Μαϊάμι, το Ινδικό Ινστιτούτο Γεωργικής Έρευνας (IARI) στο Νέο Δελχί και το Αυστραλιανό Εθνικό Πρόγραμμα Εκτροφής Μάνγκο, έχουν δώσει προτεραιότητα στη συμπύκνωση των μεσογονατίων και στην πρωιμότητα.
- Πραγματικές Συμπαγείς / Ποικιλίες Condo (διαχειριζόμενο ύψος 2.5–3.5 m): 'Pickering', 'Ice Cream', 'Julie', 'Irwin' και 'Amrapali' (ένα κλασικό υβρίδιο 'Dasheri' × 'Neelum' από το IARI). Οι ποικιλίες αυτές έχουν κοντά μεσογονάτια, μέτρια διάρκεια βλαστικής ανάπτυξης και έντονη τερματική άνθιση, ακόμη και σε μεγάλα δοχεία ή σε φράχτες 3.5 μέτρων.
- Μέτριες / Εξαπλούμενες Ποικιλίες (διαχειριζόμενο ύψος 4–5.5 m): 'Glenn', 'Mallika', 'Cogshall', 'Carrie' και 'Nam Doc Mai #4'. Συντηρούνται εύκολα σε ύψος συλλογής από το έδαφος με ένα κλάδεμα κορυφής μετά τη συγκομιδή και ένα επόμενο πέρασμα αποκοπής άκρων.
- Ζωηρά Όρθια Πρότυπα (6+ m αν δεν κλαδευτούν επιθετικά): 'Valencia Pride', 'Kent', 'Kesar', 'Edward' και 'Lemon Zest'. Τα δέντρα αυτά παράγουν βλαστικές επεκτάσεις 40–60 cm ανά βλάστηση και απαιτούν πειθαρχημένη διαμόρφωση σκελετού και ελεγχόμενο άζωτο για να μην σκιάζουν τις γειτονικές σειρές.
